Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2012

Αλλόκοτες σκέψεις μιας ακόμη νύχτας...

Ιιιιι τι ξεφτίλα απόλυτη είναι αυτή; Τέλη Ιουλίου και ούτε ένα κείμενο να δηλώνει την ύπαρξή μου;  Ντροπή! Ναι έχω όρεξη και η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω από που την αντλώ. Τι να πω, μπορεί να με εμπνέει η νύχτα!:ρ
Και ενώ ο χρόνος κυλά ήσυχα εγώ δεν ξέρω τι θέλω. Στην κυριολεξία. Όταν είχε αρχίσει αυτό το καλοκαίρι είχα πει ότι το μόνο που ήθελα ήταν ηρεμία. Δεν ήθελα να συμβεί τίποτα που να με κάνει να βγω από τον λήθαργο.Τώρα όμως δεν είμαι και τόσο σίγουρη. Θέλω ένα ήρεμο, σχεδόν βαρετό καλοκαίρι μόνο για να γεμίσω τις μπαταρίες μου ή μήπως θέλω κάτι παραπάνω; Έναν καλοκαιρινό έρωτα ας πούμε; Ξέρεις από αυτούς που είσαι μαζί με έναν άνθρωπο και πηγαίνετε μαζί στις παραλίες και τρώτε παγωτό και βουτάτε μαζί και τον βρέχεις και μετά σε παίρνει αγκαλιά και βγαίνετε έξω και κάθεστε πάνω στην άμμο και γίνεσαι χάλια αλλά δεν έχει καμία σημασία. Από αυτούς που σε κάνουν να ζεις ένα καλοκαίρι που δεν ξεχνάς. Ίσως το μόνο που θέλω να είναι ένας άνθρωπος που θα μου πει "Είμαι εδώ. Και θα μείνω. Θα μπορείς να με βλέπεις, να με αγγίζεις, να μ' αγκαλιάζεις, να με φιλάς, να μου μιλάς." Το μόνο σίγουρο είναι ότι την επόμενη φορά που ο έρωτας θα μου χτυπήσει την πόρτα θέλω να είναι μαζί με την σιγουριά και την ασφάλεια. Πολλά ζητάω ε;
Και τώρα μία μικρή υπόσχεση στον γλυκό εαυτούλη: Από 'δω και στο εξής ό,τι κι αν γίνεται, όπου κι αν πάω, θα έχω πάντα μαζί την φωτογραφική μηχανή. Πάντα είχα ένα κόλλημα με την φωτογραφία. Ήρθε καιρός να το παρώ στα (λίγο πιο) σοβαρά. Κάθε στιγμή θα φυλακίζεται μέσα στην φωτογραφική. Ναι την ροζ ψηφιακή μηχανή με την ανάλυση των 8 megapixels. Όλοι από κάπου δεν ξεκινάνε; Κάτι τέτοιο βέβαια προϋποθέτει την αγορά καινούργιας κάρτας μνήμης, Θα γίνει κι αυτό μέσα στην εβδομάδα.

Είναι βράδυ και νομίζω είπα αρκετά. Να περνάτε ένα όμορφο καλοκαίρι και ίσως κάπου εκεί έξω, φωτογραφίζοντας να βρω και εγώ αυτό που ψάχνω! Καληνύχτες;*