Πέμπτη 19 Σεπτεμβρίου 2013

Ο φασισμός πρώτα έρχεται για λίγους και μετά για όλους.


Όταν ο φώναξαν «εγέρθουτου» είπες ότι «θα μας κάνει καλό λίγη πειθαρχία».

Όταν χαστούκισαν την Κανέλλη, είπες « καλά της έκαναν γιατί είναι πολιτικός, ΚΚΕ, γυναίκα, λεσβία κλπ».

Όταν φώναζαν για «γαμημένες αλβανικές κωλοτρυπίδες» και «κωλομπήχτες ηθοποιούς τους κώλου», είπες ότι «όποιος προσβάλλει την ορθοδοξία, αυτά παθαίνει».

Όταν είπαν ότι «ο Σχορτσανίτης είναι μαύρος, άρα δεν είναι Έλληνας», είπες ότι «δεν σε νοιάζει, γιατί δεν παίζει στην ομάδα σου».

Όταν ακούς να μιλούν για νεοναζί και Χίτλερ, είπες «για τη Marfin και τον Στάλιν, γιατί δεν λέτε τίποτα», λες και η μία αθλιότητα δικαιολογεί την άλλη.

Όταν μοίρασαν τρόφιμα μόνο σε Έλληνες, είπες ότι «ο Έλληνας πείναει περισσότερο από τον ξένο».

Όταν είδες τα ναζιστικά τατουάζ τους, είπες «τι σας νοιάζει τι κάνει ο καθένας στο σώμα του;»

Όταν έβγαλαν πιστόλι μέσα στο Δημαρχείο Αθηνών, είπες ότι «ήρθε η ώρα να φοβηθούν οι κλέφτες».

Όταν ζήτησαν ιατρική περίθαλψη μόνο για Έλληνες, είπες «να πάνε στη χώρα τους όλοι αυτοί οι αραπάδες να γιατρευτούν».

Όταν χαιρετούσαν ναζιστικά, είπες ότι «έτσι τα κάνουν αυτά, δεν τα εννοούν».

Όταν άρχισαν να δέρνουν στα στενά του κέντρου της Αθήνας, είπες ότι «αν δεν τους αρέσει, να πάνε πίσω στο Πακιστάν».

Όταν παρομοίωσαν τον Αντετοκούνμπο με «μια μαϊμού που κρατάει σημαία», είπες ότι «το Αντετοκούνμπο δεν είναι και τόσο ελληνικό πάντως».

Όταν είπαν ότι «τα χέρια αυτά μπορεί να χαιρετάνε ναζιστικά, αλλά είναι καθαρά», είπες «καλύτερα ναζί, παρά κλέφτης».

Όταν είδες παλιές φωτογραφίες με το περιοδικό τους να υμνεί τον Χίλτερ, τον Γκέμπελς και τον Παγανισμό, είπες ότι «έχουν περάσει τόσα χρόνια και άλλαξαν».

Όταν είπαν ότι ο ναζιστικός χαιρετισμός και η σβάστικα παραπέμπουν στην Αρχαία Ελλάδα, πόσταρες ένα άρθρο από κάποιο απίθανο blog για να δικαιολογήσεις την άγνοιά σου.

Όταν τους ακούς να βρίζουν τους ξένους, απαντάς με το «πας μη Έλλην βάρβαρος».

Όταν έσπασαν τους πάγκους των αλλοδαπών μικροπωλητών, είπες ότι «παίρνουν τη δουλειά από τους Έλληνες».

Όταν τους είδες να κυκλοφορούν σαν στρατός στους δρόμους της Αθήνας και άλλων πόλεων, είπες ότι «ο Έλληνας είναι περήφανος και πρέπει να τον φοβούνται».

Όταν διάβαζες οτιδήποτε αρνητικό εναντίον τους, είπες ότι είναι «προπαγάνδα των αριστερών, των Εβραίων, του συστήματος, των ανθελλήνων κλπ κλπ».

Όταν έβριζαν και χειρονομούσαν μέσα στη Βουλή, είπες ότι «γι αυτό μπήκαν, για να τιμωρήσουν τα λαμόγια».

Όταν τίμησαν το θάνατο του χουντικού δολοφόνου Ντερτιλή, είπες ότι «αυτός ήταν ένας ήρωας που πολέμησε για τη χώρα του».

Όταν είπαν «υπάνθρωπους» τους μετανάστες, είπες ότι «οι ξένοι φταίνει για τη σημερινή κατάντια της Ελλάδας».

Όταν τους είδες με αναμμένους πυρσούς σε μια νεοναζιστική τελετή στις Θερμοπύλες , είπες ότι «είναι περήφανοι ως απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων».

Όταν τους είδες να καμαρώνουν τα μπράτσα τους δίπλα σε όμορφες γκόμενες, είπες «μακάρι να «κυκλοφορούσα» κι εγώ αυτό το μωρό».

Όταν συναντήθηκαν με Γερμανούς νεοναζί μέσα στη Βουλή, είπες «καλύτερα με αυτούς, παρά με τα λαμόγια με τη Siemens».

Όταν τάχθηκαν υπέρ της Χούντας, είπες -τι άλλο θα έλεγες;- ότι «ο Παπαδόπουλος έφτιαξε δρόμους».

Όταν είπαν ότι αρνούνται το Ολοκαύτωμα, σκέφτηκες ότι μπορεί να έχουν δίκιο και να είναι «μια ακόμα προπαγάνδα των Εβραίων».

Όταν είπαν ότι τον Χίτλερ θα τον κρίνει η ιστορία, εκεί το… σκέφτηκες λίγο, αλλά γρήγορα το έβαλες στο πίσω μέρος του μυαλού σου. Έχεις τόσα να σκεφτείς εξάλλου…

(http://exafanisou.tumblr.com/)


Σκέψου. Κανείς δεν κατέστρεψε την γειτονιά σου, ούτε τις αναμνήσεις σου. Τι γίνεται όμως με τη ζωή και την χώρα σου; Μην εθελοτυφλείς. Φύγε από την επιφάνεια. 

Πέμπτη 29 Αυγούστου 2013

Η τελευταία του καλοκαιριού

Ωραίο καλοκαίρι φέτος. Δηλαδή ναι.. Νομίζω πως ήταν καλό και αναζωογονητικό! Γεμίσαμε μπαταρίες και επανήλθαμε... Πιστεύω ότι αυτή η χρονιά θα είναι πόοοολυ ωραία, χωρίς να το πολυλέμε όμως, να μην το γρουσουζέψουμε κιόλας:ρ
Είχε βέβαια και μερικές "άσχημες" στιγμούλες, όπως π.χ. το διάστρεμμά μου. Γιατί μερικές φορές γυρνάμε και λέμε "σήμερα θέλω να κάτσω όλη μέρα στον καναπέ και να μην με κουνήσει κανείς", αλλά όταν είμαστε αναγκασμένοι να το κάνουμε δεν είναι και τόοοοοσο καλή ιδέα..! Έκατσα 3 μέρες μέσα στο σπίτι χωρίς να μπορώ να κουνηθώ (και όταν αυτό γινόταν έπρεπε να χρησιμοποιώ μόνο το ένα μου πόδι), με το πόδι πάνω σε μαξιλάρια, βλέποντας nickelodeon (ή όπως γράφεται). Μμμμ κααααθόλου ωραία τώρα που το θυμάμαι... Άσε που παχαίνεις ή αισθάνεσαι ότι παχαίνεις αφού τρως κανονικά -και ίσως λίγο παραπάνω από ανία-, αλλά δεν κάνεις τίποτα για να χάσεις μισή θερμίδα.
Και για να επιστρέψω στην αρχή, ναι νομίζω ότι θα περάσουμε μια χαρά φέτος. Θες η αλλαγή περιβάλλοντος και τα άγνωστα πρόσωπα, θες η αισιοδοξία που έχει κατσικωθεί και πλέον δεν φεύγει ποτέ από πάνω μου, θες αυτό με τις νέες αρχές που τις περισσότερες φορές φαίνεται δελεαστικό...
Επίσης τα μαλλιά μου θέλουν κόψιμο και το λέω σε όλους, μπας και κάποια στιγμή πάρω την απόφαση και πάω και τα κόψω. Που δεν το βλέπω γιατί είναι ωραία έτσι μακριάαα μακριάαα. Ήθελα να τους βάψω και τις άκρες κόκκινες, αλλά η μαμά δεν το θεώρησε και τόσο καλή ιδεα..;ρ

Random εικόνα για να περάσω σε άσχετο θέμα.
By the way νομίζω ότι έρχεται ο καιρός που θα φοράμε τέτοια..!!

Είιναι μερικές φορές που πραγματικά τίποτα δεν είναι τυχαίο. Λες και το σύμπαν ξέρει κάτι παραπάνω και θέλει έτσι με το ζόρι να το μάθουμε κι εμείς! Οπότε φτιάχνει τις στιγμές όπως θέλει, με τέτοιο τρόπο που η καθεμία να είναι μοναδική και σημαντική. Φέρνει τα γεγονότα τούμπα και να τος!

Εντάαααξει, θα σταματήσω να γράφω βράδυ..:$ ΚΑΛΗΝΎΧΤΑΑΑ!!


Κυριακή 4 Αυγούστου 2013

Οι συμβουλές της γιαγιάς

"Τρως; Να τρως, αδυνάτισες.Να τρως καλά και να αφήσεις τις δίαιτες. Εσείς τα κορίτσια τώρα όλο δίαιτα και δίαιτα είστε. Εμείς που ήμασταν πιο παχουλές τι πάθαμε; Και παντρευτήκαμε και παιδιά κάναμε και ευτυχισμένες ήμασταν. Εσείς νομίζετε ότι αν αδυνατίσετε θα είστε τέλειες. Ούτε το πολύ αδύνατο είναι ωραίο, σαν σκιάχτρο..."


Γιαγιά σ' αγαπώ!

Παρασκευή 5 Ιουλίου 2013

Η επιστροφή.

Καλεεεεεεεε γειαααααααααααααααα:D Εντάξει πραγματικά ντροπή μου που έχω να πατήσω τόσο καιρό και που γενικά έχω εγκαταλείψει το καημένο το μπλογκάκι. Δεν υπόσχομαι ότι θα επανορθώσω γιατί υπάρχει ένα μεγάλο πλήθος πιθανοτήτων να μην το κάνω. Και κοίτα τώρα να δεις τι γίνεται... εγώω ερχόμουν με πολλή όρεξη να γράψω, αλλά τσουυυυυυυυυπ... έφυγε! Κάτι θα κάνουμε όμως.

Εγώ αν δεν παίξω λίμπερο του χρόνου να το ξέρετε, θα σκάσω. Είμαι μαζόχα ρε παιδί μου, πώς να το κάνουμε;! Θέλω να πονάω, να πέφτω και να καίγομαι:ρ Και επειδή πολύ με συγχύσατε σήμερα, τα λίμπερο δεν είναι άχρηστα! Βγάζουν που οι περισσότεροι από εσάς που έχετε αυτή την άποψη  δεεεεεεεεν με καμία Παναγία! Τώρα το αν σου αρέσει να παίζεις σε αυτή τη θέση είναι άλλο κομμάτι και σεβαστή κάθε άποψη.
Μπλονζόν! (ελπίζω)
Και μια που πιάσαμε τα του αθλήματος την Δευτέρα φεύγουμε για Portaria Volleyball Camp or something like this. Ενθουσιασμός σου λέει. Θα πεθάνουμε ρε εκεί πέρα(!), αλλά εγώ έχω πωρωθεί γενικά οπότε it is okay.

Και καλά Πορταριά θα πάμε, αλλά κάτι άλλο σε διακοπές που να περιλαμβάνει και θάλασσα δεν έχω ακούσει ακόμα και πολύ ανησυχώ. Πάαααρα πολύ ανησυχώ! Ιούλιος μήνας και την έχω βγάλει με δύο επισκέψεις. Πώωως θα γίνει το χρώμα chocolat;

Να δεις που και κάτι άλλο ήθελα να πω και το ξέχασα. Δεν πειράζει, εδώ θα είμαστε...
Είχα καιρό να γράψω σαν άνθρωπος και είχα ξεχάσει πόσο ωραία είναι!:$
Να περνάτε καλά!