Τρίτη, 14 Αυγούστου 2012

What the hell is going on now?

Και τι κατάλαβα;
Τι κατάλαβα που ήμουν αυθόρμητη; Τι κατάλαβα που ξεκαθάρισα τι νιώθω;
Τι κατάλαβα που για είμαι γαμηένη φορά ήλπιζα ότι θα παραμείνεις έτσι μέχρι το τέλος;
'Αλλη μια ώρα ήταν... Άλλη μια ώρα και τώρα δεν θα έγραφα αυτά.
Μα πάγωσες ξαφνικά.
Και δεν κατάλαβα γιατί.
Αυτό το βλέμμα σου όμως... Το τελευταίο βλέμμα...
Ήταν έντονο και δεν μπορώ να το ερμηνεύσω.
Κάτι πήγε να μου πει...
Δεν είμαι σίγουρη, αλλά γύρισα και έφυγα. Και δεν σε είδα να φεύγεις.
Τα λέμε...
Γιατί δεν είμαι και τόσο σίγουρη γι' αυτό;

Ξέρεις κάτι;
Δεν ήμουν "τυχερή" όταν ήρθε το λεωφορείο.
Γιατί ήθελα να κάτσω άλλο λίγο εκεί μαζί σου. Να παίξω με τα μαλλιά σου που σ' αρέσει, να πειράξεις το κοκκαλάκι στα δικά μου, να μου πάρεις το μαξιλάρι, να με πάρεις αγκαλιά και να μου κρατήσεις τα χέρια και καλά για να μην σε πειράζω αλλά μετά να χαλαρώνεις και να μένουμε εκεί για λίγο, να σου χαϊδεύω απαλά τα δάχτυλα κι εσύ το πρόσωπο ίσα ίσα για να αισθανόμαστε ο ένας τον άλλο εκεί, να βγάλουμε κι άλλες φωτογραφίες, αστείες και μη, καλλιτεχνικές ή ίσως όχι...

Μπορεί να κάνω λάθος. Μπορεί αύριο να μου στείλεις καλημέρα και να με πεις υπναρού.
Μπορεί πάλι και όχι.


Δεν ερωτεύομαι. Δεν ερωτεύομαι. Δεν ερωτεύομαι.

2 σχόλια: