Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2013

I thought I was so close

-Έχουν πλάκα οι άνθρωποι που με αμφισβητούν.
-Ε;
-Λέω μου αρέσουν οι άνθρωποι που με αμφισβητούν, έχουν πλάκα. Πιστεύουν ότι δεν μπορείς, σε έχουν ξεγραμμένο και δεν ξέρουν πόσο σε βοηθούν πραγματικά. Όσο σε κοιτάζουν υποτιμητικά εσύ προσπαθείς, χωρίς να μιλάς, χωρίς να δημιουργείς ένταση γύρω από αυτό. Και ξέρεις ποια είναι η αγαπημένη μου στιγμή, ε; Η στιγμή που τα καταφέρνεις, που τους αποδεικνύεις ότι μπορείς, ότι έχουν κάνει ένα τραγικό λάθος. Ναι, ζω για αυτές τις στιγμές!
-Ξέρεις ποιο είναι το κακό με τους ανθρώπους που σε αμφισβητούν όμως; Το κακό είναι ότι σε βάθος χρόνου ίσως αποδειχθεί πως είχαν δίκιο. Και τότε ξέρεις, η νίκη τους είναι θριαμβευτική.



Ναι, είναι αλήθεια,
"το πρωινό έχανε τις θεραπευτικές του δυνάμεις 
όταν ερχόταν και σε έβρισκε ήδη με τα μάτια ορθάνοιχτα,
επιφυλακτικό.."
Μα τελικά τι μπορεί να είναι περισσότερο θεραυτικό από ένα πρωινό με τον ήλιο να κάνει την παρουσία του αισθητή ακόμα και πίσω από τα σύννεφα;

2 σχόλια:

  1. Ισως ενα χερι να σου χαιδευει το μαγουλο..
    Καλη σου μερα και καλως σε βρισκω!
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή